نکات مهم ويژه معلمان درباره دانش آموزان بيش فعال

"نکات مهم ويژه معلمان درباره دانش آموزان بيش فعال"

قابل توجه معلمين و دست اندرکاران بزرگ عرصه تعليم و تربيت معلمين و آموزگاران.

*نيمکت يا صندلي اورا کنار پنجره يا جايي که ممکن است باعث حواسپرتي او شود، قرار ندهيد.

* بهتر است محل نيمکت اورا کنار ميز خود يا در رديف اول تعيين کنيد. 

*اگر راست دست است، او را جلوي کلاس در سمت راست بنشانيد. اينکار کمک مي کند تا او کمتر حواسش پرت شود.

*اين قبيل دانش آموزان با روش هاي عملي بهتر ياد مي گيرند تا با روش سخنراني معلم.

*هر چه نکته هاي جديد تر در تدريس به کار بريد براي اين دانش آموزان بهتر است.

*به آنها ياد بدهيد مرتب اين خودگويي را تمرين کنند صبر کن! کمي بيشتر دقت کن! حالا انجام بده!" اين روش رفتارهاي تکانشي او را کاهش مي دهد. منظور از رفتار تکانشي رفتارهاي آني و بدون فکر است که در اين کودکان زياد ديده مي شود.

*او را در يک گروه کلاسي عضو کنيد تا کارهايش را به صورت گروهي انجام دهد.

*تکليف هاي طولاني و بزرگ را براي او به قسمتهاي کوتاه و کوچکتر تقسيم کنيد.

*او را زود به زود تشويق کنيد. او به پاداشهاي پياپي در زمانهاي کوتاه نياز دارد.

*تماس چشمي خود را با او به طور مستمر حفظ کنيد و او را زود به زود نگاه کنيد.

در جاهاي مهم با حالت ها و حرکت هاي خود به او بفهمانيد که کدام قسمت درس مورد تاکيد است.

بهتر است نيمکت او انفرادي باشد. اگر ممکن نيست، به صندلي انفرادي بدهيد يا دست کم تعداد نفرات را در نيمکت او کمتر کنيد.

سعي کنيد از رنگ ها و بخصوص مواد ديداري ( مثل نقاشي، مجسمه، عکس و فيلم) و مواد لمسي (مثل گچ، کاغذ خمير و مانند اينها) بيشتر استفاده کنيد. 

تنها تعداد کمي از اين دانش آموزان کند ذهن هستند، ولي براي استفاده از تواناييهاي هوش خود، به محيطي سازمان دهي شده نياز دارند.اين موضوع را به والدين آنها نيز بگوييد.

تکاليف جلسه بعد را بيش از يکبار يادآور شويد و بخصوص تاکيد کنيد که منظورتان چيست.همچنين از او بخواهيد آنها را در دفتر يادداشت خود بنويسد.

به او ياد بدهيد که چگونه از حرف هاي معلم يادداشت برداري کند.در برخي موارد که مشکل دانش آموز شديد است، مي توانيد جاهاي مهم هر مبحث را خودتان به او نشان دهيد يا زير آنها خط بکشيد.

هنگامي که دانش آموزان مشغول انجام تمرين يا تکليف هستند، به کارهاي او بيشتر سر بزنيد و کار او را وارسي کنيد.

اين دانش آموزان به جنب و جوش بيشتري نياز دارند. گاهي به او اجازه بدهيد که به حياط برود و دوباره به کلاس برگردد.

به او ياد بدهيدکه چگونه مي تواند با رنگ هاي مختلف کار هايش را سازمان دهي کند.

او را سرزنش نکنيد.

عبارت هاي : توجه کن! حواست کجاست؟ اگر حواست را جمع کني..... اگر زياد تکرار شوند، ممکن است اضطراب او را بيشتر کنند. برخي روش هاي تقويت حافظه را به او ياد بدهيد. مانند: تصوير سازي ذهني، ربط دادن موضوع ها با يکديگر، داستان سازي،کشيدن شکل براي مطالبي که خوانده، نوشتن کارها در تقويم يا برنامه زماني و چيزهايي از اين دست.

اين اختلال را به هوش کودک نسبت ندهيد. 

* از «نام کوچک» دانش آموزان در زمان «پرسيدن درس» ، توجه دادن آنها به صحبت ها و تدريس خود استفاده کنيد. صدا کردن اسم هر شخصي شوک آور و بيدار کننده است.

* در اطراف نيمکت دانش آموز فعال حرکت کنيد و سعي کنيد از کتاب دانش آموزان و مخصوصا دانش آموز مورد نظر استفاده کنيد. کتاب را بر نداريد، بلکه با انگشت يا خودکار نکات مهم را نشان دهيد (از خط کش استفاده نکنيد چرا که وحشت آور است.) اين مسأله او را روي درس متمرکز مي کند. 

هيچ گاه درباره شيطنت ها، ناآرامي ها، اشتباه ها و... او با کسي صحبت نکنيد و يا حداقل نزد خود آنها مسأله را بازگو نکنيد.

اين مسأله آنها را ناآرام تر، پرخاشجو، عصبي و... مي کند و از آن پس رفتارشان را هدفمند کرده و به قصد آزار، شيطنت خواهند کرد.

* تا جايي که مي توانيد عزت نفس و اعتماد به نفس آنها را افزايش داده و به آنها شخصيت بدهيد.

* اگر در کلاس يا منزل خطايي از آنها سر زد، آنها را تنبيه نکنيد؛ بلکه غيرمستقيم خطاي آنها را با نقل حکايت و... گوشزد کنيد.

* به هر ميزان با آنها با ملايمت، مهرباني، صبر و حوصله و منطق برخورد کنيد، نتيجه بهتري خواهيد گرفت.

* سعي کنيد دانش آموزي آرام و ترجيحا زرنگ را در کنار او بنشانيد (کودک بيش فعال، باهوش و سريع است). نگذاريد دانش آموزان بيش فعال در کنار يا نزديک هم بنشينند.

* نقش معلم يار به او بدهيد.